Εκ-λογικά συμπεράσματα

Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι ο λαός όσο περνάνε τα χρόνια γίνεται σοφότερος. Ότι αυτή τη φορά ο λαϊκισμός, μετά το επικό "Λεφτά υπάρχουν" και πολλές δεκαετίες εκλογών που κερδίζονταν με τα μεγάλα "ΘΑ", δεν θα θριάμβευε σε αυτές τις εκλογές. Ότι αυτή τη φορά ο λαός θα διαφοροποιούσε τον τρόπο που ψήφιζε τόσα χρόνια.

Δυστυχώς διαψεύστηκα.

Με μεγάλη μου έκπληξη βλέπω το ΠΑΣΟΚ στο 13%. Το 13% των Ελλήνων λοιπόν ευχαριστεί το ΠΑΣΟΚ που με τόση προσήλωση έμεινε πιστό στις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Που μοίρασε τα λεφτά που υπήρχαν και τα φάγαμε μαζί. Η Νέα Δημοκρατία από την άλλη στο 19%. Το 19% των Ελλήνων λοιπόν πιστεύει ότι "ισοδύναμα μέτρα υπάρχουν" και ότι "το μνημόνιο θα αναδιαπραγματευτεί". Το μνημόνιο που και οι δύο συμφώνησαν, αλλά τότε δε σκέφτηκε ο Αντωνάκης να εμφανίσει τα ισοδύναμα μέτρα και να διαπραγματευτεί.

Με μεγάλη μου έκπληξη είδα και τόσο το 10% των Ανεξάρτητων Ελλήνων όσο και το 6% της Δημοκρατικής Αριστεράς. Δύο κομμάτων, γεμάτα με υποψηφίους που προέρχονται από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Υποψηφίους - συνυπεύθυνους για το σημερινό αδιέξοδο. Υποψηφίους προσκολλημένους σε παλιότερες νοοτροπίες, τάζοντας ευρωπαϊκή πορεία και διασφαλισμένη θέση στο ευρώ, αλλά χωρίς να χρειαστεί να εξυπηρετηθούν τα δάνεια που έχει λάβει η χώρα.

Αθροίζοντάς τα λοιπόν, ένας στους δύο Έλληνες πιστεύει ότι αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στο γκρεμό, αυτοί είναι οι ικανότεροι να τη βγάλουν κιόλας. Αυτό πραγματικά με ξεπερνάει. Ένας στους δύο Έλληνες πίστεψε για ακόμα μία φορά σε υποσχέσεις ή ξέχασε το πόσες υποσχέσεις δεν τηρήθηκαν. Άρα ένας στους δύο Έλληνες, όταν αγοράζει μία συσκευή που δεν δουλεύει όπως θα έπρεπε, θα την ξαναγόραζε ευχαρίστως, αν απλά άλλαζε περιτύλιγμα ή εμφανιζόταν σε νέα έκδοση.

Αυτή τη φορά δε βγήκε ο ακροδεξιός Καρατζαφέρης, που στις προηγούμενες εκλογές αποκαλούνταν από πολλούς φασίστας. Άλλαξε άποψη ο κόσμος; Μπα, μάλλον απλά απογοήτευσε τους ψηφοφόρους του, οι οποίοι αυτή τη φορά στράφηκαν σε πιο ριζοσπαστικές λύσεις, με το 7% των Ελλήνων να ψηφίζει τη Χρυσή Αυγή. Τη Χρυσή Αυγή που θα μας απαλλάξει από το πρόβλημα των μεταναστών επιτέλους. Πώς; Ίσως μετατρέποντας τα κέντρα μεταναστών τύπου "Αμυγδαλέζας" σε στρατόπεδα συγκέντρωσης τύπου "Auswitch".

Σίγουρα ο μεγάλος νικητής των εκλογών είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Σχεδόν 17% των Ελλήνων πιστεύουν σε μία ευρωπαϊκή αριστερή Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη, χωρίς μνημόνια. Πώς όμως θα γίνει αυτό μέσα σε μία πλήρως φιλελευθεροποιημένη ευρωζώνη; Καιρός να το δούμε.

Πια αριστερά, 8.5% των Ελλήνων, ψηφίζοντας ΚΚΕ, πιστεύει σε μία τελείως διαφορετική Ελλάδα, έξω από τα συμφέροντα της Ευρώπης και άλλων αντίστοιχων πολιτικών. Με κάποιο εντελώς διαφορετικό σύστημα.

Μεγάλοι νικητές και ταυτόχρονα μεγάλοι χαμένοι τα μικρότερα κόμματα. Υπάρχει ένα 19% των Ελλήνων που πιστεύει ότι η λύση δε βρίσκεται στα κόμματα που εισέρχονται στη Βουλή. Όσο και ο νικητής των εκλογών! Αλλά δυστυχώς αυτό το 19% μένει ανέκφραστο μέσα στη Βουλή, τη στιγμή που το 19% της ΝΔ παίρνει ένα εκπληκτικό bonus 50 εδρών. Με τη βοήθεια της υπερ-ενισχυμένης αναλογικής. Ο φιλελευθερισμός θα μείνει εκτός Βουλής. Ανέκφραστος. Σε μία χώρα που θέλει (;) να διατηρηθεί σε μία φιλελεύθερη ευρωζώνη. Εκτός αν θα εκφραστεί από τον "φιλελεύθερο" Βορίδη, που ακόμα ανοίγει το κλειστό επάγγελμα των ταξιτζήδων.

Αυτή είναι και η συνολική εικόνα των Ελλήνων ψηφοφόρων. Ή μήπως όχι; Α, ναι, τα παραπάνω ποσοστά ήταν επί των ψηφισάντων. Γιατί για το 35% των Ελλήνων ψηφοφόρων η λύση βρίσκεται στο να μην πάμε να ψηφίσουμε. Πολλοί βρήκαν δικαιολογία στα έξοδα που απαιτούνταν για να πάνε να ψηφίσουν. Γιατί όμως δεν έχουν τα εκλογικά τους δικαιώματα εκεί που μένουν; Για να μην ερημώσει το χωριό τους στους αριθμούς; Για να ψηφίζουν υποψηφίους περιοχών στις οποίες δε διαμένουν;

Τα διδάγματα που πήρα από τις εκλογές τελικά είναι:

• Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς. Οπότε καλύτερα διώξτον από τη χώρα.
• Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και την κακή του μέρα. Ένας στους δύο Έλληνες δεν πιστεύει σε αυτή την παροιμία.
• Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις. Εκτός αν είσαι πολιτικός.
• Πότε ο Γιάννης δεν μπορεί, πότε ο κώλος τον πονεί. Οπότε δεν πάει να ψηφίσει.
• Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε. Ας έχουμε όμως στραβό το εκλογικό σύστημα για να είμαστε σίγουροι.